متن زير جايگزين تبصره ماده (239) قانون ماليات هاي مستقيم مي شود و به اين قانون تسري مي يابد:
«تبصره ـ در مواردي كه برگ تشخيص ماليات طبق مقررات تبصره (1) و قسمت أخير تبصره (2) ماده (203) و ماده (208) اين قانون ابلاغ شده باشد و مؤدي به شرح مقررات اين ماده اقدام نكرده باشد در حكم معترض به برگ تشخيص ماليات شناخته مي شود و پرونده امر براي رسيدگي به هيأت حل اختلاف مالياتي ارجاع مي گردد.»
بر اساس این ماده، ابلاغ قانونی برگ تشخیص مالیات بر ارزش افزوده از طریق بستگان، مستخدمین یا نشر آگهی (مواد ۲۰۳ و ۲۰۸)، در صورت سکوت و عدم اقدام مؤدی ظرف مهلت مقرر، قطعی تلقی نمیشود؛ بلکه قانونگذار این عدم واکنش را بهصورت فرضی «اعتراض» دانسته و پرونده را مستقیماً به هیأت حل اختلاف مالیاتی بدوی ارجاع میدهد.
برگ تشخیص مالیات بر ارزش افزوده یک شرکت بازرگانی به دلیل بسته بودن محل فعالیت، از طریق روزنامه رسمی ابلاغ شد. مدیرعامل بدون اطلاع از برگه، اقدامی ظرف مهلت ۳۰ روزه انجام نداد. ممیز مالیاتی قصد صدور برگ قطعی را داشت، اما پرونده با ارجاع به هیأت حل اختلاف مالیاتی ارسال گردید؛ جایی که مؤدی توانست با دریافت مشاوره مالیاتی مشیرین لایحه دفاعیه خود را ارائه و مانع از قطعیت بدهی ناعادلانه شود.
هنوز دیدگاهی از وکلا برای این ماده ثبت نشده.