49

ماده 49
قانون بيمه اجباري شخص ثالث

قرار تأمین

مراجع قضائي مكلفند در دعاوي مربوط به حوادث رانندگي، در صورت وجود بيمه‌ نامه معتبر و مكفي و احراز اصالت آن، صرفاً متناسب با جنبه عمومي جرم براي راننده مسبب حادثه قرار تأمين صادر كنند.

تبصره

عدم اجراي اين ماده مستوجب مجازات انتظامي‌ درجه سه موضوع ماده (13) قانون نظارت بر رفتار قضات مصوب 17 /7 /1390 براي متخلف است. بيمه مركزي مكلف است با رعايت مفاد ماده (56) اين قانون اطلاعات مربوط به بيمه‌ نامه و بيمه گذاران را به نحوي در اختيار قوه‌ قضائيه قرار دهد كه امكان دسترسي مراجع قضائي براي بررسي اصالت بيمه‌ نامه وجود داشته باشد.

تفسیر ماده 49 قانون بيمه اجباري شخص ثالث

بر اساس این ماده، در صورت کفایت و احراز اصالت بیمه‌نامه شخص ثالث، مرجع قضایی مکلف است قرار تأمین کیفری را صرفاً بر مبنای جنبه عمومی جرم صادر کند و مجاز به لحاظ دیه در تعیین میزان قرار نیست. ضمانت‌اجرای تخطی از این تکلیف، وفق تبصره ماده، تعقیب و مجازات انتظامی درجه سه برای قاضی مربوطه است.

مثال کاربردی از ماده 49 قانون بيمه اجباري شخص ثالث

در جریان رسیدگی به پرونده تصادف جرحی در دادسرا، بازپرس بدون التفات به ارائه بیمه‌نامه معتبر، برای راننده مسبب وثیقه‌ای سنگین معادل دیه کامل تعیین کرد. متهم پس از دریافت مشاوره انلاین حقوقی با استناد به ماده ۴۹ این قانون لایحه‌ای ثبت نمود و شعبه با پذیرش الزام قانونی، قرار وثیقه را به قرار کفالتِ متناسب با جنبه عمومی جرم تبدیل کرد.

برای ثبت دیدگاه در این بخش باید با حساب مشاور تایید‌شده مشیرین وارد شوید.

هنوز دیدگاهی از وکلا برای این ماده ثبت نشده.