1

ماده 1
قانون حمايت خانواده

دادگاه خانواده

به منظور رسيدگي به امور و دعاوي خانوادگي، قوه قضائيه موظف است ظرف سه سال از تاريخ تصويب اين قانون در كليه حوزه هاي قضائي شهرستان به تعداد كافي شعبه دادگاه خانواده تشكيل دهد. تشكيل اين دادگاه در حوزه هاي قضائي بخش به تناسب امكانات به تشخيص رئيس قوه قضائيه موكول است.

تبصره 1

از زمان اجراي اين قانون در حوزه قضائي شهرستانهايي كه دادگاه خانواده تشكيل نشده است تا زمان تشكيل آن، دادگاه عمومي حقوقي مستقر در آن حوزه با رعايت تشريفات مربوط و مقررات اين قانون به امور و دعاوي خانوادگي رسيدگي مي كند.

تبصره 2

در حوزه قضائي بخشهايي كه دادگاه خانواده تشكيل نشده است، دادگاه مستقر در آن حوزه با رعايت تشريفات مربوط و مقررات اين قانون به كليه امور و دعاوي خانوادگي رسيدگي مي كند، مگر دعاوي راجع به اصل نكاح و انحلال آن كه در دادگاه خانواده نزديكترين حوزه قضائي رسيدگي مي شود.

تفسیر ماده 1 قانون حمايت خانواده

بر اساس تبصره ۲ این ماده، صلاحیت دادگاه‌های مستقر در بخش‌ها محدود است؛ این مراجع صلاحیت رسیدگی به دعاوی مربوط به «اصل نکاح و انحلال آن» اعم از طلاق و فسخ نکاح را ندارند و رسیدگی به این امور استثنائاً در صلاحیت ذاتی و انحصاری دادگاه خانواده نزدیک‌ترین حوزه قضائی شهرستان مربوطه قرار دارد.

مثال کاربردی از ماده 1 قانون حمايت خانواده

زوجه مقیم در حوزه قضائی یک بخش، دادخواست طلاق خود را در دادگاه عمومی همان بخش مطرح کرد. دادرس مستقر در بخش با استناد به تبصره ۲ ماده ۱، قرار عدم صلاحیت به شایستگی دادگاه خانواده شهرستان همجوار صادر نمود؛ تصمیمی که از دید بهترین وکیل طلاق در ایران مانع از اطاله دادرسی و ابطال دادخواست در مرحله تجدیدنظر شد.

برای ثبت دیدگاه در این بخش باید با حساب مشاور تایید‌شده مشیرین وارد شوید.

هنوز دیدگاهی از وکلا برای این ماده ثبت نشده.