22

ماده 22
قانون ثبت احوال

ثبت احوال
اصلاحی

وفات هر كس اعم از ايراني يا خارجي و همچنين ولادت طفلي كه مرده بدنيا آمده يا بلافاصله پس از ولادت بميرد بايد بمأمور يا‌ نماينده ثبت احوال اعلام شود.
وفات ايرانيان در خارج از كشور بمأموران كنسولي محل اقامت يا بنزديكترين مأموران كنسولي ايران يا بسازمان ثبت احوال كشور اعلام ميشود.
وفات ايرانيان و خارجيان ساكن كشور را مأموران و نمايندگان ثبت احوال و وفات ايرانيان در خارج از كشور را بر حسب محل اعلام، مأموران كنسولي ايران يا مأموران يا نمايندگان ثبت احوال ثبت ميكنند، وفات بايد در سند ثبت وفات و همچنين در دفتر ثبت كل وقايع در صفحات مربوط به درگذشته و پدر و ‌مادر او و شناسنامه متوفي ثبت و امضاء و مهر گردد.
وفات خارجيان پس از ثبت بشهرباني محل اعلام ميشود و يك نسخه گواهي بسازمان ثبت احوال كشور فرستاده خواهد شد كه بوزارت امور‌ خارجه ارسال گردد.

تبصره

اصلاحی

گواهي وفات بهر شخصي كه درخواست كند تسليم ميگردد:

تفسیر ماده 22 قانون ثبت احوال

ماده ۲۲ ثبت فوت تمامی اشخاص (اعم از تبعه ایران یا بیگانه) و اطفال مرده‌متولد‌شده را الزامی کرده و مأمور ثبت احوال یا کنسولی را مکلف به درج واقعه در سند فوت، شناسنامه متوفی و صفحات سجلی والدین می‌داند. به‌موجب تبصره اصلاحی این ماده، برخلاف سایر اسناد سجلی، تسلیم گواهی فوت منحصر به وراث نبوده و هر متقاضی می‌تواند آن را دریافت کند.

مثال کاربردی از ماده 22 قانون ثبت احوال

یکی از طلبکاران جهت اثبات فوت بدهکار و اقامه دعوا علیه ورثه، مستند به تبصره ماده ۲۲ درخواست گواهی فوت داد. مسئول مربوطه به ادعای عدم ذینفعی از صدور آن امتناع کرد، اما متقاضی پس از پرداخت هزینه مشاوره وکیل ثبتی و با استناد به الزام قانونی ثبت احوال مبنی بر اعطای گواهی به «هر شخصی»، اداره ثبت احوال را ملزم به تسلیم سند نمود.

برای ثبت دیدگاه در این بخش باید با حساب مشاور تایید‌شده مشیرین وارد شوید.

هنوز دیدگاهی از وکلا برای این ماده ثبت نشده.