19

ماده 19
قانون نحوه اجراي محكوميت هاي مالي

شناسايي اموالبانك مركزي

مرجع اجراء كننده رأي بايد به درخواست محكومٌ‌ له به بانك مركزي دستور دهد كه فهرست كليه حسابهاي محكومٌ‌ عليه در بانكها و مؤسسات مالي و اعتباري را براي توقيف به مرجع مذكور تسليم كند. همچنين دادگاه بايد به درخواست محكومٌ‌ له يا خوانده دعواي اعسار به مراجع ذي ربط از قبيل ادارات ثبت محل و شهرداري ها دستور دهد كه بر اساس نشاني كامل ملك يا نام مالك پلاك ثبتي ملكي را كه احتمال تعلق آن به محكومٌ‌ عليه وجود دارد براي توقيف به دادگاه اعلام كند. اين حكم در مورد تمامي مراجعي كه به هر نحو اطلاعاتي در مورد اشخاص دارند نيز مجري است.

تبصره 1

مراجع مذكور در اين ماده مكلفند به دستور دادگاه فهرست و مشخصات اموال متعلق به محكومٌ‌ عليه و نيز فهرست نقل و انتقالات و هر نوع تغيير ديگر در اموال مذكور از زمان يك سال قبل از صدور حكم قطعي به بعد را به دادگاه اعلام كنند.

تبصره 2

مفاد اين ماده در مورد اجراي قرارهاي تأمين خواسته موضوع ماده (108) قانون آيين دادرسي دادگاههاي عمومي و انقلاب در امور مدني مصوب 21 /1 /1379 و نيز اجراي مفاد اسناد رسمي مجري است.

تفسیر ماده 19 قانون نحوه اجراي محكوميت هاي مالي

مرجع اجرا مکلف است به تقاضای محکوم‌له، استعلام حساب‌های بانکی را از بانک مرکزی و شناسایی املاک را از ثبت و شهرداری پیگیری کند. طبق تبصره ۱، مراجع موظفند علاوه بر اموال فعلی، تغییرات و نقل‌وانتقالات مالی محکوم‌علیه را از یک سال پیش از صدور رأی قطعی اعلام کنند؛ این حکم جهت کشف اموال در تأمین خواسته و اجرای اسناد رسمی نیز جاری است.

مثال کاربردی از ماده 19 قانون نحوه اجراي محكوميت هاي مالي

در جریان اجرای رأی قطعی مطالبه وجه سفته در شعبه دوم اجرای احکام مدنی، محکوم‌له شناسایی اموال بدهکار را تقاضا می‌کند. دادورز اجرای احکام مستقیماً به بانک مرکزی دستور توقیف حساب‌ها را صادر کرده و از اداره ثبت اسناد، سوابق پلاک‌های ثبتی بدهکار و فهرست کلیه معاملات و انتقالات رسمی او از یک سال قبل از قطعیت دادنامه را جهت توقیف استعلام می‌نماید.

برای ثبت دیدگاه در این بخش باید با حساب مشاور تایید‌شده مشیرین وارد شوید.

هنوز دیدگاهی از وکلا برای این ماده ثبت نشده.