12

ماده 12
قانون روابط موجر و مستأجر

فسخ اجاره

در موارد زير مستأجر ميتواند صدور حكم به فسخ اجاره و از دادگاه درخواست كند:

1- در صورتيكه عين مستأجره با اوصافي كه در اجاره ‌نامه قيد شده منطبق نباشد. (‌با رعايت ماده 415 قانون مدني).

2- اگر در اثناي مدت اجاره عيبي در عين مستأجره حادث شود كه آنرا از قابليت انتفاع خارج نموده و رفع عيب مقدور نباشد.

3- در موارديكه مطابق شرايط اجاره حق فسخ مستأجر تحقق يابد.

4- در صورت فوت مستأجر در اثناء مدت اجاره و درخواست فسخ اجاره از طرف كليه ورثه.

5- هرگاه مورد اجاره كلا يا جزئاً در معرض خرابي بوده و قابل تعمير نباشد و يا براي بهداشت و سلامت مضر بوده و بايد خراب شود.

تفسیر ماده 12 قانون روابط موجر و مستأجر

ماده ۱۲ موارد انحصاری تقاضای فسخ قضایی توسط مستأجر را تعیین کرده است؛ از جمله زوال قابلیت انتفاع در اثنای مدت، عدم تطابق اوصاف مشروط و درخواست تجمیعیِ «کلیه ورثه» پس از فوت مستأجر. مستأجر راساً حق فسخ یک‌طرفه ندارد، بلکه ملزم به اقامه دعوای اعلام فسخ در مرجع قضایی است.

مثال کاربردی از ماده 12 قانون روابط موجر و مستأجر

به دلیل نشست پی ساختمان و ترک‌های عمیق دیوار، ملک تجاری از حیث ایمنی غیرقابل انتفاع شد. مستأجر پس از دریافت مشاوره ملکی آنلاین جهت بررسی بند ۵ ماده ۱۲، دادخواست صدور حکم فسخ اجاره را به دادگاه عمومی حقوقی تقدیم کرد و مرجع قضایی پس از جلب نظر کارشناس رسمی، حکم به انحلال قرارداد صادر نمود.

برای ثبت دیدگاه در این بخش باید با حساب مشاور تایید‌شده مشیرین وارد شوید.

هنوز دیدگاهی از وکلا برای این ماده ثبت نشده.